人说王纵暴喻二十
昔有一人，说王过罪，而作是言：“王甚暴虐，治政无理。”王闻是语，即大瞋恚，竟不究悉谁作此语。信傍佞人，捉—贤臣，仰使剥脊，取百两肉。有人证明此无是语，王心便悔，索千两肉，用为补脊。夜中呻唤，甚大苦恼。王闻其声，问言：“何以苦恼?取汝百两，十倍与汝。意不足耶?何故苦恼?”傍人答言：“大王，如截子头，虽得千头，不免子死。虽十倍得肉，不免苦痛。”愚人亦尔。不畏后世，贪得现乐，苦切众生，调发百姓，多得财物，望得减罪而得福报。譬如彼王，剥人之脊，取人之肉，以余肉补，望使不痛，无有是处。
20. La Reĝo kaj la Mispunito
Iam antaŭe, iu parolis pri la mankoj de la reĝo, kaj diris: "La reĝo estas despota kaj senkompetenta. Li tute ne scipovas regi la landon racie kaj konvene." Informiĝinte pri tio, la reĝo ege furioziĝis. Anstataŭ detale pridemandi, kiu vere estas la parolinto, li nur kredis al insidemulo kaj kaptis virtulon kiel krimulon. Li detranĉigis cent taelojn da karno el la korpo de la kaptito kiel puno. Poste, iu atestis, ke la virtulo fakte diris nenion pri la reĝo. La reĝo ekpentis, kaj pretigis mil taelojn da viando por replenigi la vundon de la mispunito. La mispunito suferis de granda doloro kaj li ĝemadis senĉese tagnokte. Aŭdinte tion, la reĝo demandis: "Kial vi ankoraŭ turmentiĝas? Mi detranĉis cent taelojn da karno el via korpo, sed dekoble kompensis vian perdon. Ĉu vi ankoraŭ ne kontentas pri tio? Pro kio vi ankoraŭ ĝemadas?" Iu apudestanto respondis: "Se Via Moŝto detranĉus mian kapon, mi ne povus eviti morton eĉ se vi redonus al mi mil kapojn. Kvankam vi kompensis lin dekoble pro la detranĉita karno, li ne povas sin deteni de la dolorego."