治秃喻四十
昔有一人，头上无毛。冬则大寒，夏则患热，兼为蚊虻之所唼食。昼夜受恼，甚以为苦。有一医师，多诸方术。时彼秃人，往至其所，语其医言：“唯愿大师，为我治之。”时彼医师，亦复头秃，即便脱帽示之，而语之言：“我亦患之，以为痛苦。若令我治能得差者，应先自治，以除其患。”世间之人，亦复如是：为生老病死之所侵扰，欲求长生不死之处，闻有沙门、婆罗门等，世之良医，善疗众患，便往其所而与之言：“唯愿为我除去无常生死之患，常处安乐，长存不变。”时婆罗门等即便报言：“我亦患此无常生老病死，种种求觅长存之处，终不能得。今我若能使汝得者，我亦应先自得，令汝亦得。”如彼患秃之人，徒自疲劳，不能得差。
40. Sufero de la Kalveco
Iam, estis homo kalva. Li suferis ne nur de malvarmo vintre kaj varmo somere, sed ankaŭ de la pikado de moskitoj kaj tabanoj. Pro tio li turmentiĝis tagnokte, kaj suferis multe.
Alvenis kuracisto lerta pri diversaj kuracartoj. La kalvulo do vizitis lin, kaj diris al li: "Mi petas, ke vi kuracu min de la kalveco." La kuracisto estis ankaŭ kalva, li do demetis sian ĉapon kaj respondis: "Ankaŭ mi suferas dolore de la kalveco. Se mi povus kuraci tion, mi nepre kuracus al mi unue por forigi la suferon."