认人为兄喻七

　　昔有一人，形容端正，智慧具足，复多钱财，举世人间，无不称叹。时有愚人，见其如此，便言我兄。所以尔者，彼有钱财，须者则用之，是故为兄。见其还债，言非我兄。傍人语言：“汝是愚人。云何须财名他为兄；及其债时，复言非兄?”愚人答言：“我以欲得彼之钱财，认之为兄，实非是兄。若其债时，则称非兄。”人闻此语，无不笑之。犹彼外道，闻佛善语，盗窃而用，以为己有。乃至傍人教使修行，不肯修行，而作是言：“为利养故，取彼佛语化导众生，而无实事，云何修行?”犹向愚人，为得财故，言是我兄；及其债时，复言非兄。此亦如是。
　　7. Fratiĝo nur por Mono

　　Iam estis viro bela, saĝa kaj riĉa. Ĉiuj en la regiono laŭdis lin. Vidinte tion, malsaĝulo titolis lin frato por peti lian monon laŭ bezono. Sed kiam la riĉulo povriĝis, kaj devis pagi siajn ŝuldojn al aliaj, la malsaĝulo ne plu tiel nomis lin. La najbaroj riproĉis la malsaĝulon: "Vi estas stulta. Kial vi nomis lin frato kiam vi bezonis monon, sed tuj deklaris lin ne via frato kiam li ŝuldis al aliaj?" La malsaĝulo respondis: "Mi nomis lin frato nur por peti lian monon. Fakte li ne estas mia frato. Do kiam li povriĝis, mi ne plu rigardu lin kiel mian fraton." Aŭdinte tion, oni ĉiuj mokridis lin.